Evliliğinin 5.ayında vefat eden kocasının emaneti olan engelli evladına ömrünü adayan anne, çocuğu kendi kendini dövmesin diye bir an…

Vefakar anne, evladının kendi kendine zarar vermemesi için bir an yanından ayrılamayarak "Ben ondan hiç vazgeçmem, onu kimseye vermem" dedi.

Defne ilçesi Dursunlu Mahallesi’nde yaşayan Nimet Atıcı’nın eşi Cengiz Atıcı, evliliklerin 5’inci ayında trafik kazasında hayatını kaybetti. Kendisi henüz 20 yaşındayken 1993 yılında dünyaya gelen evladı Cengiz’in yüzde 98 engelli olmasıyla zorlu bir yaşam mücadelesine başlayan Atıcı, yıllardır evladının bütün bakımını tek başına üstleniyor. 33 yıldır engelli evladına gözü gibi bakan anne Atıcı, 20’li yaşlarında kocasının kaybının ardından yıllarca hiç evlenmeyerek hayatını evladına adadı. Kendi kendine zarar veren evla Cengiz’i bırakıp dışarı çıkamadığını ve gününün tamamını onun ihtiyaçlarıyla ilgilenerek geçirdiğini anlatan anne Atıcı, devlet tarafından verilen desteklerle hem evin ihtiyaçlarını karşılamaya hem de evladına bakmaya çalışıyor. Engelli maaşı, bakıcı maaşı ve kocasından kendine kalan ölüm maaşıyla geçinen Atıcı, engelli oğlunu başka birine emanet etmek istemediğini ve bakımevine vermeyi reddettiğini söyledi.

"Oğlum için evlenmedim, her şeyim oğlum için ve bütün hayatımı ona adadım"

5 aylık evliyken kocasının ölmesiyle yüzde 98 engelli oğluyla hayatta yanlış başına kalan anne Nimet Atıcı, evladının kendi kendine zarar vermemesi için her an yanında olduğunu ifade ederek "Hayatım çok zor, bu evin içinde kaldım ve hiçbir yere çıkamıyorum. Oğlumu bırakıp gidemem. Ona tek başıma bakıyorum; hem analık hem babalık yapıyorum. Benden başka hiç kimsesi yok. Ben 20’li yaşlarındaydım, eşim trafik kazasında hayatını kaybetti. Daha sonra oğlum engelli doğdu. O günden beri ona hem annelik hem babalık yaptım. Hiç kimse bana yardım etmedi. Babası yok, bir tek ben varım. Oğlum Cengiz Atıcı; 33 yaşında ve yüzde 98 ağır engeli var. Doğduğundan beri bana alıştı. Oğlum için evlenmedim, her şeyim oğlum için ve bütün hayatımı ona adadım. Neler çektim, neler yaşadım, bir ben bir Allah bilir. İnanın, oğlumla çok zor günler geçirdik. 33 yıldır tek başıma mücadele ediyorum. Vallahi hiçbir günüm kolay geçmedi. Oğlumu böyle görünce üzülüyorum. Kendini dövüyor, sürekli onunla ilgilenmem gerekiyor. Bütün günüm Cengiz’le geçiyor. Dışarı çıkamıyorum, evdeyim. Onunla uğraşıyorum. Ne konuşabiliyor ne yürüyebiliyor. Altına yapıyor. Yemeğini ben hazırlıyorum, kendi eliyle tutup yiyemiyor" dedi.

Eşini 20 yaşında kaybetmesine rağmen engelli evladını üzmemek için bir daha evlenmedi

Evladına her türlü zorluğa rağmen bakacağını söyleyen anne Nimet Atıcı, evladına bakabilmek için eşini 20 yaşında kaybetmesine rağmen bir daha evlenmediğini dile getiren " Bakıcı maaşıyla geçiniyoruz ve bir de babasından ölüm aylığı olarak 7 bin lira alıyor. Her şeyle tek başıma uğraşıyorum, keşke güzel bir evimiz olsaydı. Oğluma üç kadının bakması gerekir, o kadar ağır bir engeli var. Zorlanıyorum tabii. Engelli bir çocuğa tek başına bakmak kolay değil. Ben 20 yaşında evlendim, eşim trafik kazasında hayatını kaybetti. Oğlum sağlıklı olsaydı belki yeniden evlenmeyi düşünürdüm. Ama oğlumun durumundan dolayı sorunlar yaşanabileceğini düşündüm. Onun üzülmesini istemem. İnanın, bu beni çok üzerdi. Bütün hayatım oğlum için geçti. Ben daha gençtim ama her şeyimi ona adadım. Oğlumu çok seviyorum, ondan hiç vazgeçmem, onu kimseye vermem ve sonuna kadar kendim bakarım. Mezarımdan kalkabilsem bile yine ona bakarım. Bana bir daha bakım evine götürmeyi söylemeyin. Ben onu kimseye bırakmam. Bazen çok zorlanıyorum, keşke doğmasaydım diyorum ama oğlum için ölmeyeyim diyorum. Onun için yaşamaya devam ediyorum" ifadelerini kullandı.